Ο συλλαβισμός στη νέα ελληνική γλώσσα: τι πρέπει να γνωρίζουμε (Μέρος Α’)

Συλλαβισμός
καλείται η διαδικασία χωρισμού μιας λέξης στις συλλαβές από τις οποίες αυτή συνίσταται. Υπενθυμίζουμε ότι
συλλαβή
είναι το τμήμα λέξης που τα στοιχεία του συμπροφέρονται και συνίσταται από ένα φωνήεν ή μία δίφθογγο, που θα μπορούσε να συνοδεύεται από ένα ή περισσότερα σύμφωνα.

Η διαδικασία του συλλαβισμού χρησιμοποιείται είτε στη γραφή —όταν μια λέξη δε χωρά στη μια σειρά και ένα κομμάτι της πρέπει να μεταφερθεί και στην επόμενη— είτε σε εκφωνήσεις — π.χ., προφορά λέξεων κατά συλλαβές, όταν ένα παιδί μαθαίνει ορθογραφία.

Κατά τον αριθμό των συλλαβών μια λέξη λέγεται:

μονοσύλλαβη, όταν συνίσταται από μία μόνο συλλαβή

δισύλλαβη, όταν συνίσταται από δύο συλλαβές

τρισύλλαβη, όταν συνίσταται από τρεις συλλαβές

πολυσύλλαβη, όταν συνίσταται από τέσσερις και πλέον συλλαβές

 

Η πρώτη συλλαβή μιας λέξης λέγεται αρχική. Η τελευταία συλλαβή μιας λέξης ονομάζεται λήγουσα, η δεύτερη από το τέλος παραλήγουσα, η τρίτη από το τέλος προπαραλήγουσα.

Ο συλλαβισμός ακολουθεί τους εξής κανόνες:

Όταν
ένα σύμφωνο
είναι ανάμεσα σε δύο φωνήεντα, διφθόγγους ή συνδυασμούς (ακολουθίες), συλλαβίζεται με το δεύτερο φωνήεν, δίφθογγο ή συνδυασμό:
πα-ρα-κα-λώ, ε-πό-με-νος,

α-νά-με-σα,

πα-θή-μα-τα,

έ-χω, ό-νει-ρο, παύ-λα, ε-ξαι-ρώ, κα-τη-γο-ρώ, κα-λο-καί-ρι, κα-λω-σό-ρι-σμα, ε-να-έ-ρι-ος
.

Όταν
δύο σύμφωνα
βρίσκονται ανάμεσα σε δύο φωνήεντα, διφθόγγους ή συνδυασμούς (ακολουθίες), συλλαβίζονται με το δεύτερο φωνήεν, δίφθογγο ή συνδυασμό, εφόσον από τα εν λόγω σύμφωνα
αρχίζει
λέξη της Ελληνικής:
έ-τσι,

βι-βλί-ο,

έ-θνος, α-τμός, λά-σπη, έ-κτι-ζα, έ-βγα-λα, ει-σφέ-ρω, ε-κλέ-γω, προ-σπα-θώ, ύ-πο-πτος, ά-φθο-νος, κο-φτε-ρός, τζί-τζι-κας
.

 

Πηγή/Περισσότερα: in.gr