Η εφαρμογή της θανατικής ποινής δεν συνάδει με το θεμελιώδες δικαίωμα στη ζωή ούτε με το δικαίωμα κάθε ανθρώπου να ζει χωρίς βασανιστήρια ή σκληρή, απάνθρωπη ή ταπεινωτική μεταχείριση ή τιμωρία.
Παρά την αυξανόμενη διεθνή συναίνεση υπέρ της κατάργησής της, η εσχάτη των ποινών εξακολουθεί να εφαρμόζεται σε ορισμένα κράτη, συχνά κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου και των βασικών αρχών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών υποστηρίζει διαχρονικά την παγκόσμια κατάργηση της θανατικής ποινής.googletag.cmd.push(function() { googletag.display("300x250_m1"); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display("300x250_middle_1")}) Το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, το οποίο έχει επικυρωθεί από 175 χώρες, προστατεύει ρητά το δικαίωμα στη ζωή και ορίζει ότι, στις χώρες που δεν έχουν ακόμα καταργήσει τη θανατική ποινή, αυτή θα μπορούσε να επιβάλλεται μόνο για τα «πιο σοβαρά εγκλήματα» και σε εξαιρετικές περιπτώσεις.
Πάντως, σύμφωνα με το Γραφείο του Ύπατου Αρμοστή του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (OHCHR), η απότομη αύξηση των εκτελέσεων το περασμένο έτος οφείλεται κυρίως στην επιβολή της θανατικής ποινής για αδικήματα που σχετίζονται με ναρκωτικά, για εγκλήματα που διαπράχθηκαν από ανηλίκους, καθώς και για αδικήματα που δεν πληρούν το κριτήριο των «πιο σοβαρών εγκλημάτων», όπως αυτό ορίζεται από το διεθνές δίκαιο.
«Η θανατική ποινή δεν αποτελεί αποτελεσματικό μέσο καταπολέμησης του εγκλήματος και ενέχει τον σοβαρό κίνδυνο εκτέλεσης αθώων ανθρώπων», δήλωσε ο Ύπατος Αρμοστής των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, Volker Türk.googletag.cmd.push(function() { googletag.display("300x250_middle_2"); });document.addEventListener("DOMContentLoaded", function () {lazym2();}); Όπως τόνισε, στην πράξη η θανατική ποινή εφαρμόζεται συχνά αυθαίρετα και με διακρίσεις, παραβιάζοντας την αρχή της ισότητας ενώπιον του νόμου και πλήττοντας δυσανάλογα ευάλωτες ομάδες.
Γεωγραφία του θανάτου Η παρακολούθηση του OHCHR καταδεικνύει ότι η εφαρμογή της θα...