Πίσω από τις κλειστές πόρτες των ελληνικών σωφρονιστικών καταστημάτων διαμορφώνεται μια μικροκοινωνία πολύ πιο σύνθετη από εκείνη που μπορούν να αποτυπώσουν οι αριθμοί των κρατουμένων, οι εθνικότητες ή τα αδικήματα.
Ανθρωποι με διαφορετική καταγωγή, οικονομική κατάσταση και κοινωνική διαδρομή καλούνται να συμβιώσουν για μήνες ή και χρόνια στον ίδιο περιορισμένο χώρο.
Η πραγματικότητα απέχει από την απλουστευτική εικόνα μιας φυλακής χωρισμένης σε στεγανά «εθνικά στρατόπεδα»Μέσα σε αυτό το περιβάλλον αναπτύσσονται σχέσεις αλληλοϋποστήριξης, δίκτυα προστασίας, άτυπες ομάδες, αντιπαλότητες και διαφορετικές θέσεις ισχύος.
Η κοινή γλώσσα και η καταγωγή μπορούν να αποτελέσουν έναν πρώτο συνδετικό κρίκο, χωρίς να είναι ο μοναδικός ή ο σημαντικότερος παράγοντας.
Μετρούν επίσης τα χρήματα, η οικογενειακή υποστήριξη, οι γνωριμίες, η πρόσβαση σε νομική βοήθεια, το είδος του αδικήματος, οι προηγούμενες σχέσεις με άλλους κρατουμένους και η… εμπειρία στον χώρο της παρανομίας.
«Το βασικό εύρημα είναι ότι δεν υπάρχει ένας μόνο παράγοντας», λέει στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο» η Σοφία Σπυρέα, εγκληματολόγος, μεταδιδακτορική ερευνήτρια εγκληματολογίας στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης (ΔΠΘ).
Οπως εξηγεί, η κοινωνική τάξη εξακολουθεί να έχει σημασία μέσα στη φυλακή, κυρίως επειδή καθορίζει τους διαθέσιμους πόρους.
Παράλληλα, κρίσιμα είναι η οικονομική δυνατότητα, το υποστηρικτικό δίκτυο, η εθνοπολιτισμική ομάδα και η προηγούμενη σχέση με την παρανομία.
Η καταγωγή αποτελεί αναμφίβολα έναν παράγοντα γύρω από τον οποίο μπορούν να δημιουργηθούν ομάδες.
Η πραγματικότητα, όμως, απέχει από την απλουστευτική εικόνα μιας φυλακής χωρισμένης σε στεγανά «εθνικά στρατόπεδα».
«Η εθνοπολιτισμική καταγωγή ήταν πράγματι η συνηθέστερη βάση ομαδοποίησης στην έρευνα», σημειώνει η Σπυρέα.
«Θα ήταν όμως υπεραπλούστευση να θεωρήσουμε ότι όλοι οι κρατούμενοι χωρίζονται μηχανικά σε εθνικές “παρατάξεις”».
Οι ομάδες λειτουργούν συχνά ως δίκτυα προστασίας και αλληλεγγύης ή συγκροτούνται γύρω από κοινές ανάγκες και συμ...
Πηγή/Περισσότερα: in.gr
Ανθρωποι με διαφορετική καταγωγή, οικονομική κατάσταση και κοινωνική διαδρομή καλούνται να συμβιώσουν για μήνες ή και χρόνια στον ίδιο περιορισμένο χώρο.
Η πραγματικότητα απέχει από την απλουστευτική εικόνα μιας φυλακής χωρισμένης σε στεγανά «εθνικά στρατόπεδα»Μέσα σε αυτό το περιβάλλον αναπτύσσονται σχέσεις αλληλοϋποστήριξης, δίκτυα προστασίας, άτυπες ομάδες, αντιπαλότητες και διαφορετικές θέσεις ισχύος.
Η κοινή γλώσσα και η καταγωγή μπορούν να αποτελέσουν έναν πρώτο συνδετικό κρίκο, χωρίς να είναι ο μοναδικός ή ο σημαντικότερος παράγοντας.
Μετρούν επίσης τα χρήματα, η οικογενειακή υποστήριξη, οι γνωριμίες, η πρόσβαση σε νομική βοήθεια, το είδος του αδικήματος, οι προηγούμενες σχέσεις με άλλους κρατουμένους και η… εμπειρία στον χώρο της παρανομίας.
«Το βασικό εύρημα είναι ότι δεν υπάρχει ένας μόνο παράγοντας», λέει στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο» η Σοφία Σπυρέα, εγκληματολόγος, μεταδιδακτορική ερευνήτρια εγκληματολογίας στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης (ΔΠΘ).
Οπως εξηγεί, η κοινωνική τάξη εξακολουθεί να έχει σημασία μέσα στη φυλακή, κυρίως επειδή καθορίζει τους διαθέσιμους πόρους.
Παράλληλα, κρίσιμα είναι η οικονομική δυνατότητα, το υποστηρικτικό δίκτυο, η εθνοπολιτισμική ομάδα και η προηγούμενη σχέση με την παρανομία.
Η καταγωγή αποτελεί αναμφίβολα έναν παράγοντα γύρω από τον οποίο μπορούν να δημιουργηθούν ομάδες.
Η πραγματικότητα, όμως, απέχει από την απλουστευτική εικόνα μιας φυλακής χωρισμένης σε στεγανά «εθνικά στρατόπεδα».
«Η εθνοπολιτισμική καταγωγή ήταν πράγματι η συνηθέστερη βάση ομαδοποίησης στην έρευνα», σημειώνει η Σπυρέα.
«Θα ήταν όμως υπεραπλούστευση να θεωρήσουμε ότι όλοι οι κρατούμενοι χωρίζονται μηχανικά σε εθνικές “παρατάξεις”».
Οι ομάδες λειτουργούν συχνά ως δίκτυα προστασίας και αλληλεγγύης ή συγκροτούνται γύρω από κοινές ανάγκες και συμ...
Πηγή/Περισσότερα: in.gr


































