Πάνω από 100 δισ. ευρώ οι τόκοι του γαλλικού χρέους από το 2028

Οι πληρωμές τόκων της Γαλλίας θα περάσουν το συμβολικό όριο των 100 δισ. ευρώ νωρίτερα από όσο είχε υπολογιστεί. Τη διαπίστωση έκανε ο Φιλίπ Ζιβέν, βουλευτής του Κόμματος των Ρεπουμπλικανών και γενικός εισηγητής του νέου Προϋπολογισμού στην Εθνοσυνέλευση. Με τα στοιχεία του διαψεύδεται ο υπουργός Οικονομικών Ρολάν Λεσκίρ, που πριν από δύο εβδομάδες είχε προειδοποιήσει την Επιτροπή Οικονομικών της Γερουσίας ότι «οι τόκοι που πληρώνουμε για την αποπληρωμή του χρέους μας θα πρέπει να φτάσουν τα 91 δισ. ευρώ το 2027 και ίσως ξεπεράσουν τα 100 δισ. ευρώ πριν από το 2030».

Το όριο, που θεωρείται ψυχολογικά βαρύ, θα ξεπεραστεί ήδη από το 2028. Στην έκθεση του Φιλίπ Ζιβέν το ποσό εμφανίζεται πολύ υψηλότερο από εκείνο που προσδοκά ο υπουργός Οικονομικών Λεσκίρ.

Το κόστος του δημόσιου δανεισμού πέρασε ήδη από χθες και το επίσης ψυχολογικά βαρύ όριο του 5%, αφού το επιτόκιο του 10ετούς ομολόγου της γαλλικής κυβέρνησης έφτασε το 5,01%. Η εξυπηρέτηση των δανειακών υποχρεώσεων της δεύτερης οικονομίας της Ευρωζώνης γίνεται έτσι ακόμη δυσκολότερη.

Οι αριθμοί για το κόστος του χρέους

Το κόστος εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους της Γαλλίας ξεκινά από 79,2 δισ. ευρώ το 2026. Σύμφωνα με το επίσημο Ινστιτούτο στατιστικών μελετών της χώρας, το INSEE, το χρέος έχει φτάσει συνολικά τα 3,6 τρισ. ευρώ και έχει ξεπεράσει το 119% του ΑΕΠ. Το κόστος εξυπηρέτησης προβλέπεται να ανέλθει σε 91,2 δισ. ευρώ το 2027, 103,7 δισ. ευρώ το 2028, 114,8 δισ. ευρώ το 2029 και 125,8 δισ. ευρώ το 2030.

Αν δεν αλλάξει κάτι δραματικά στη Γαλλία, η επιβάρυνση αυτή θα αυξάνεται κατά 11 έως 12,5 δισ. ευρώ τον χρόνο την επόμενη τετραετία, έως το τέλος της δεκαετίας που διανύουμε.

Στην εφημερίδα «Les Echos» ο Στεφάν Λουανιόν γράφει: «Αυτά τα νέα στοιχεία βασίζονται στις εκτιμήσεις για το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ. Οι πληρωμές τόκων αντιπροσωπεύουν το 2,6% του ΑΕΠ το 2026 και αναμένεται να αυξηθούν στο 2,9% του ΑΕΠ το επόμενο έτος και στη συνέχεια, το 2030, να σκαρφαλώσουν στο 3,7% του ΑΕΠ».

Ο παρονομαστής στον κρίσιμο λόγο χρέους προς ΑΕΠ παραμένει αβέβαιος. Με τη γεωπολιτική και οικονομική αβεβαιότητα που χαρακτηρίζει τις διεθνείς εξελίξεις, κανείς δεν μπορεί να προβλέψει αν η γαλλική οικονομία θα γνωρίσει τα επόμενα χρόνια αναπτυξιακή άνοδο ή θα περάσει σε ύφεση. Φέτος κινείται με χαμηλούς ρυθμούς: η αύξηση του ΑΕΠ προβλέπεται από 0,4% έως 0,8%. Την πρώτη εκτίμηση δίνει η Κεντρική Τράπεζα της Γαλλίας και τη δεύτερη το ΔΝΤ.

Ο κίνδυνος οικονομικού στραγγαλισμού

Την επόμενη άνοιξη την πολιτική εξουσία στη χώρα πιθανότατα θα αναλάβει η άκρα Δεξιά της Λεπέν και του Μπαρντελά. Υπάρχει και το ενδεχόμενο η Γαλλία να μείνει χωρίς κυβέρνηση, καθώς δεν θα είναι πολιτικά εύκολη ούτε η σύμπραξη των κομμάτων της Δεξιάς, του γκωλικού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, με την Εθνική Συσπείρωση του Μπαρντελά. Το ασφάλιστρο κινδύνου που ζητά η αγορά για να δανείσει τη Γαλλία βρίσκεται σήμερα στο 5%. Το 2027 εκτιμάται ότι θα εκτιναχθεί πολύ υψηλότερα.

Ο Στεφάν Λουανιόν σημειώνει στη «Les Echos»: «Οι προβλέψεις του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών βασίζονται σε διάφορες υποθέσεις για τα δημόσια έσοδα το 2027, οι οποίες μπορεί να φαίνονται εύθραυστες. Κατ’ αρχάς το Υπουργείο υπολογίζει σε επιτόκια χαμηλότερα από το τρέχον επίπεδό τους. Προβλέπει επιτόκιο των δεκαετών ομολόγων 4,2% στο τέλος του 2026 και στη συνέχεια επιτόκιο 4,3% το 2027 και τα επόμενα χρόνια. Όμως, το επιτόκιο έχει ήδη ξεπεράσει το 5%».

Ο Γάλλος αναλυτής προσθέτει: «Δεδομένου του υψηλού επιπέδου του γαλλικού χρέους (εκτιμάται στο 119,3% το 2026), τα αυξανόμενα επιτόκια έχουν τεράστιο αντίκτυπο στο κόστος του χρέους».

Ο Λουανιόν παραπέμπει σε συνέντευξη της Αμελί ντε Μοντσαλέν, πρώτης προέδρου του Ελεγκτικού Συνεδρίου, που δημοσίευσε την περασμένη Κυριακή η «La Tribune Dimanche». Η πρώην υπουργός Προϋπολογισμού εκτιμά ότι «μια αύξηση 100 μονάδων βάσης στα επιτόκια αντιπροσωπεύει ένα πρόσθετο ετήσιο κόστος 40 δισ. ευρώ σε ορίζοντα επταετίας για την κυβέρνηση της χώρας».

Η Μοντσαλέν ανήκει πολιτικά στην Αναγέννηση του Εμανουέλ Μακρόν και μίλησε για «κίνδυνο οικονομικού στραγγαλισμού» της Γαλλίας.

Οι προσδοκίες για το έλλειμμα

Το γαλλικό υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών στηρίζει την πρόβλεψή του για τα τοκοχρεολύσια σε τροχιά ανάκαμψης. Σύμφωνα με αυτήν, το δημοσιονομικό έλλειμμα θα πέσει κάτω από το 3% ήδη από το 2029, στο 2,8% του ΑΕΠ, όπως έχει δεσμευτεί η Γαλλία έναντι των Ευρωπαίων εταίρων της.

Το «Μάαστριχτ», που μετονομάστηκε σε Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, ανέχεται ελλείμματα έως 3% του ΑΕΠ για τις εθνικές οικονομίες της ΕΕ.

Για να επαληθευτεί μια τέτοια πρόβλεψη το 2029, ο προϋπολογισμός του 2027 θα έπρεπε να ρίξει το έλλειμμα στο 5%, κάτι που φαίνεται ήδη αβέβαιο. Στη συνέχεια, οι προϋπολογισμοί του 2028 και του 2029 θα έπρεπε να το μειώσουν κατά 1,1% του ΑΕΠ ο καθένας, παρά τη μαζική αύξηση του χρέους.

Ο ρεπόρτερ της «Les Echos» γράφει: «Να σκεφτεί κανείς ότι ο Προϋπολογισμός του 2027 προβλέπει μόνο μια μέτρια μείωση του ελλείμματος κατά 0,4%, υπό την προϋπόθεση ότι θα εφαρμοστούν μέχρι κεραίας μέτρα λιτότητας 43 δισ. ευρώ». Στο τέλος του έτους, τα ελλείμματα του προϋπολογισμού μετατρέπονται σε δημόσιο χρέος.

Η συζήτηση για τις συντάξεις

«Η Γαλλία χάνει τη δημοσιονομική της ελευθερία επειδή ο Προϋπολογισμός που εξετάζουμε βασίζεται σε έωλες οικονομικές υποθέσεις, είτε πρόκειται για τον πληθωρισμό, την ανάπτυξη, τα επιτόκια δανεισμού είτε για την τιμή του πετρελαίου», δηλώνει ο Φιλίπ Ζιβέν.

Ο ειδικός εισηγητής του Προϋπολογισμού προειδοποιεί ότι το χρέος της κεντρικής κυβέρνησης απειλείται να βγει εκτός ελέγχου. «Μετά από μια σειρά επαναλαμβανόμενων δημοσιονομικών απερισκεψιών, βρισκόμαστε τώρα στο έλεος εκείνων που συμφωνούν να μας δανείσουν και των επιτοκίων που απαιτούν. Είναι επείγον να σπάσουμε αυτή τη σπείρα μέσω τολμηρών διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, ιδίως όσον αφορά τις συντάξεις», σημειώνει ο Ζιβέν, στρέφοντας την κριτική του στις συντάξεις.

Ο Γάλλος πολιτικός φαίνεται να υπολογίζει χωρίς να λαμβάνει υπόψη τις δημοσκοπήσεις, που στο σύνολό τους αναδεικνύουν τη Λεπέν και το κόμμα του Ζορντάν Μπαρντελά μεγάλα φαβορί των εκλογών, σε μόλις ένα εξάμηνο από σήμερα. Η υποψήφια πρόεδρος της Γαλλίας δεν έχει υποσχεθεί να παγώσει τη σταδιακή αύξηση της ηλικίας συνταξιοδότησης στα 67 έτη, που έχουν δρομολογήσει οι κυβερνήσεις της προεδρίας Μακρόν. Έχει υποσχεθεί να τη μειώσει, επαναφέροντάς την στα 62 έτη και, υπό προϋποθέσεις, στα 60.

Σενάρια που δεν κλείνουν

Σύμφωνα με το ανεξάρτητο γαλλικό Ινστιτούτο μελετών Rexecode, το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους ως ποσοστό του γαλλικού ΑΕΠ θα μπορούσε να υποχωρήσει στο 3,4% το 2030. Αυτό αφορά ένα πολύ ευνοϊκό σενάριο, με τις αποδόσεις του 10ετούς κρατικού ομολόγου να πέφτουν στο 3% και το πρωτογενές έλλειμμα της κυβέρνησης να περιορίζεται στο 1,5% του ΑΕΠ.

Το ίδιο Ινστιτούτο εκτιμά ότι το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους θα μπορούσε επίσης να φτάσει στο 4,9% του ΑΕΠ, αν η απόδοση του γαλλικού κρατικού ομολόγου ενισχυθεί στο 6% και το πρωτογενές έλλειμμα της κυβέρνησης διαμορφωθεί στο 4%.

Με την πορεία που ακολουθεί η δεύτερη, μετά τη γερμανική, οικονομία της Ευρωζώνης, οι λογαριασμοί που θα καθησύχαζαν τις αγορές και, κατ’ επέκταση, τους εταίρους στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν βγαίνουν. Ο επικεφαλής οικονομολόγος της Rexecode, Αντονί Μορλέ-Λαβινταλί, προειδοποίησε την Τετάρτη, κατά την ακρόασή του στη γαλλική Γερουσία: «Οδεύουμε προς πρωτοφανείς για τα χρόνια της Πέμπτης Γαλλικής Δημοκρατίας πληρωμές τόκων».

Μείνετε σε επαφή μαζί μας:
Κάντε like κι ακολουθήστε τη σελίδα μας στο Facebook
Στο Twitter: Follow