Το περασμένο Σαββατοκύριακο, εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες γέμισαν ειρηνικά τους δρόμους ευρωπαϊκών μητροπόλεων. Διαμαρτύρονταν για την ακρίβεια, την υποβάθμιση των δημόσιων υπηρεσιών και την οξεία στεγαστική κρίση. Τα βίαια επεισόδια που ξέσπασαν στο περιθώριο ορισμένων κινητοποιήσεων αξιοποιούνται ήδη από ακροδεξιούς ηγέτες της Ευρώπης ως εργαλείο πολιτικής εκμετάλλευσης.
Λίγους μήνες πριν από κρίσιμες εκλογές σε Γαλλία, Ισπανία και Ιταλία, αυταρχικοί εθνικιστές επιχειρούν να οικειοποιηθούν την κοινωνική αναταραχή. Δεν στέκονται στις αιτίες που βγάζουν τους πολίτες στους δρόμους. Παρουσιάζουν τη λαϊκή οργή ως «αναπόφευκτη συνέπεια των ανοιχτών συνόρων» και της «φιλελεύθερης ανικανότητας» και προβάλλονται ως οι μόνοι εγγυητές της τάξης.
Εκτενές ρεπορτάζ του Guardian περιγράφει ενορχηστρωμένη τακτική, που εκτείνεται από το Παρίσι και τη Μαδρίτη μέχρι το Βερολίνο και τη Ρώμη.
Γαλλία: επίθεση στην κυβέρνηση και λόγος για «φυλετικό πόλεμο»
Στη Γαλλία, πόλεις όπως το Παρίσι, η Μασσαλία και η Λυόν ήρθαν αντιμέτωπες με εκτεταμένα επεισόδια. Η ακροδεξιά Εθνική Συσπείρωση (RN) επιτέθηκε σφοδρά στην κυβέρνηση. Ο πρόεδρος του κόμματος, Ζορντάν Μπαρντελά, μίλησε για «ανίκανη κυβέρνηση». Η Μαρίν Λεπέν υποστήριξε ότι το κράτος «καταρρέει» μέσα σε «μεταναστευτικό και ασφαλιστικό χάος».
Θέλοντας να κρατήσει πιο «θεσμικό» προφίλ, η Λεπέν απέφυγε ευθείες φυλετικές αναφορές. Έθεσε το ζήτημα ως αποτέλεσμα «ανεξέλεγκτης μετανάστευσης» και «ολικής απώλειας της κρατικής αυθεντίας».
Πιο ακραία τοποθετήθηκε ο Ερίκ Ζεμούρ, ιδρυτής του Reconquête. Ζήτησε άμεση απέλαση «παράνομων αλλοδαπών» και δήλωσε: «Δεν πρόκειται για ταραχές, αλλά για τα προανακρουστικά πυρά ενός φυλετικού πολέμου. Ή θα επιβάλουμε την απόλυτη τάξη ή θα υποταχθούμε».
Στο στόχαστρο οι διαδηλωτές, στο προσκήνιο ο φόβος
Στην Ισπανία, το οξύ στεγαστικό πρόβλημα έχει φέρει χιλιάδες πολίτες στον δρόμο και οδήγησε τον σοσιαλιστή πρωθυπουργό Πέδρο Σάντσεθ στην προκήρυξη πρόωρων εκλογών. Το ακροδεξιό Vox επιχειρεί να πλήξει το ίδιο το δικαίωμα στη διαμαρτυρία. Ο ηγέτης του, Σαντιάγο Αμπασκάλ, ισχυρίστηκε ότι οι διαδηλωτές «δεν υπερασπίζονται το δικαίωμα στη στέγη, αλλά λειτουργούν ως πολιτοφυλακές του Σάντσεθ». Το κόμμα απέδωσε ψευδώς την έλλειψη στέγης σε μετανάστες από τη Βόρεια Αφρική, με στόχο να στρέψει τα φτωχότερα στρώματα το ένα εναντίον του άλλου.
Ανάλογες αντιδράσεις καταγράφονται και αλλού:
- Γερμανία: Σοβαρά επεισόδια δεν σημειώθηκαν, όμως η συνεπικεφαλής της AfD, Αλίς Βάιντελ, χρησιμοποίησε εικόνες από τη Γαλλία για να καλλιεργήσει φόβο. Προειδοποίησε για κίνδυνο «εμφυλίου πολέμου» και υποστήριξε ότι μόνο το κόμμα της μπορεί να ανακόψει τη μεταναστευτική ροή.
- Πορτογαλία: Ο Αντρέ Βεντούρα του ακροδεξιού Chega αξιοποίησε τις ειρηνικές πορείες για τη στέγαση προκειμένου να προειδοποιήσει κατά της «εισαγωγής της αστάθειας».
- Βέλγιο: Το φλαμανδικό εθνικιστικό Vlaams Belang χαρακτήρισε τις συγκρούσεις στις Βρυξέλλες και τη Λιέγη «εισαγόμενη βία» και αποτυχία της ενσωμάτωσης.
Ιταλία: η Μελόνι εντείνει την καταστολή
Στην Ιταλία, η στάση της Τζόρτζια Μελόνι διαφοροποιείται. Με τέσσερα χρόνια στην εξουσία, η Ιταλίδα πρωθυπουργός δεν μπορεί να επικαλεστεί «αποτυχία του κράτους». Επιλέγει να αυξήσει την καταστολή απέναντι στο σύνολο της κοινωνίας.
«Το να διαδηλώνεις είναι δικαίωμα, αλλά το να πυρπολείς τις πόλεις μας δεν είναι», δήλωσε η Μελόνι. Τα επεισόδια στο Μιλάνο και την Μπολόνια χρησιμοποιήθηκαν για να περάσουν επείγοντα κατασταλτικά διατάγματα. Στα νέα μέτρα περιλαμβάνονται αυστηρότερες ποινές φυλάκισης για όσους αποκλείουν δρόμους, ποινικοποίηση της συμμετοχής σε διαδηλώσεις που κρίνονται επικίνδυνες και βαριά πρόστιμα σε γονείς ανήλικων διαδηλωτών. Η πρωθυπουργός τόνισε επίσης ότι μεγάλο ποσοστό των προσαχθέντων ήταν «μεταναστευτικής καταγωγής», τροφοδοτώντας ξανά το ξενοφοβικό αφήγημα.
Τραμπ και Βανς επικαλούνται τα ευρωπαϊκά επεισόδια
Το αφήγημα της Ακροδεξιάς βρίσκει υποστηρικτές και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Στην προεκλογική εκστρατεία τους στις ΗΠΑ, ο Ντόναλντ Τραμπ και ο υποψήφιος αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς παρουσίασαν τα γεγονότα της Ευρώπης ως παράδειγμα προς αποφυγή.
Ο Τραμπ υποστήριξε ότι η Γαλλία «λεηλατήθηκε και κάηκε από μετανάστες, τζιχαντιστές και κομμουνιστές». Ο Βανς ισχυρίστηκε ότι «οι δυτικοί φιλελεύθεροι εισήγαγαν τον Τρίτο Κόσμο στην Ευρώπη στο όνομα της ποικιλομορφίας, αγνοώντας την ενσωμάτωση».
Η τακτική που περιγράφεται αφήνει στο περιθώριο την οικονομική εξαθλίωση, την αύξηση του κόστους διαβίωσης και τη διάλυση του κοινωνικού κράτους, παράγοντες που οδηγούν τους πολίτες στις διαδηλώσεις. Η Ακροδεξιά, σε διεθνές επίπεδο, εκμεταλλεύεται την κοινωνική απελπισία για περισσότερη καταστολή, για να αποδυναμώσει συνδικάτα και κοινωνικές οργανώσεις και για να μετατρέψει τους μετανάστες σε αποδιοπομπαίους τράγους.

































