«Έχασα το λεβέντη μου»: Η Κλειώ Μαζωνάκη ζητά δικαιοσύνη για τον θάνατο του γιου της

Θλίψη σκόρπισε στους θαυμαστές και ευρύτερα ο αιφνίδιος θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη. Η οικογένεια του λαϊκού καλλιτέχνη αποχαιρέτησε πρόωρα τον άνθρωπό της.

Για μία γυναίκα, ωστόσο, δεν ήταν ο Γιώργος Μαζωνάκης, αλλά ο «δικός της Γιώργος». Είναι η γυναίκα που τον έφερε στον κόσμο, η μάνα που τον είδε να μεγαλώνει και να ανθίζει, ώσπου να κερδίσει τη θέση του στο ελληνικό τραγούδι.

Για εκείνη θα μένει πάντα το παιδί της. Πέρα από τα φώτα και τις επιτυχίες, μακριά από τη δημοσιότητα, τους ένωνε μια σχέση ζωής. Σήμερα η φωνή της παίρνει ξεχωριστό βάρος.

«Ο Γιώργος ήταν ένα άγιο παιδί»

Στον απλό κόσμο η είδηση πως ο Γιώργος Μαζωνάκης έφυγε από τη ζωή, και μάλιστα με αυτόν τον τρόπο, έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία. Για τη μητέρα του, όμως, αυτό είναι το χτύπημα που τη λύγισε. Για το υπόλοιπο της ζωής της το «γιατί» θα κυριαρχεί μέσα της.

Ο χαμός του γιου της βύθισε την Κλειώ Μαζωνάκη σε πόνο που δεν αποτυπώνεται με λόγια. Με τη δύναμη που τής έχει απομείνει, μίλησε στις «Εξελίξεις Τώρα» για τον Γιώργο της.

«Είμαι σε κακό χάλι. Τι να πω εγώ τώρα για το παιδί μου; Τι να πω; Ένα από τα καλύτερα παιδιά ήταν ο Γιώργος. Τέλος. Αυτό, δεν υπάρχει. Ένα άγιο παιδί. Τι να πω εγώ; Το παιδί μου τώρα τελείωσε εμένα; Το έχασα; Από κει και πέρα τι να πω; Είναι αργά πια. Είναι αργά. Τελείωσε. Είναι αργά πια. Εγώ έχασα το λεβέντη μου. Τελείωσε».

Όταν ένα παιδί φεύγει πριν από τον γονιό, ανατρέπεται η φυσική σειρά της ζωής. Μια μάνα καλείται να αποχαιρετήσει εκείνον που έφερε στον κόσμο και που ονειρευόταν να τον βλέπει να μεγαλώνει, να προχωρά και να γερνά.

«Πιστεύω ότι θα υπάρχει δικαιοσύνη»

Ακόμη και μετά τη σοβαρή οικογενειακή περιπέτεια, τα λόγια αγάπης δεν στέρεψαν ποτέ. Το μόνο που ζητά είναι να τιμωρηθούν οι άνθρωποι που σκότωσαν το παιδί της.

«Δικαιοσύνη πρέπει να υπάρχει, πρέπει. Το πιστεύω ότι θα υπάρχει δικαιοσύνη. Τι άλλο να πω;» ανέφερε η Κλειώ Μαζωνάκη.

Πλέον, όμως, για την κυρία Κλειώ όλα φαίνονται μάταια. Πίσω από το μεγάλο όνομα του γιου της, την αναγνωσιμότητα και τη δημόσια εικόνα μένει ένας δεσμός και ένα μεγάλο «γιατί», που δεν χωρά εύκολα σε τίτλους και τηλεοπτικά πλάνα.

«Ήταν ένα από τα καλύτερα παιδιά, ένα άγιο παιδί. Ένα άγιο παιδί ήταν ο Γιώργος. Τι να πω, δεν ξέρω. Εγώ έχασα το παιδί μου και από κει και πέρα ό,τι και να πω είναι ανώφελο. Ανώφελο είναι».

Κανείς γονιός δεν θα όφειλε να σταθεί μπροστά στο παιδί του για να του πει το ύστατο «αντίο». Εκείνη έθαψε το παιδί της. Ακόμη και όταν σβήσουν τα φώτα, αυτό θα μείνει το σαράκι που θα τρώει ολόκληρη την οικογένεια Μαζωνάκη.

Η άδικη, αβάσταχτη και αφύσικη αντιστροφή της σειράς έχει γεμίσει τη μητέρα του Γιώργου Μαζωνάκη με ένα κενό που δεν μπορεί πια να καλυφθεί με τίποτα. Μαζί μένει μια αγάπη που, ακόμη και όταν ο θάνατος παίρνει τον άνθρωπό τους, δεν παύει ποτέ να υπάρχει.

Μείνετε σε επαφή μαζί μας:
Κάντε like κι ακολουθήστε τη σελίδα μας στο Facebook
Στο Twitter: Follow