Μέλος της κατηγορίας των δευτερευουσών ινδοευρωπαϊκών γλωσσών, η φρυγική ήταν εξ όσων γνωρίζουμε σε χρήση από τον 8ο αιώνα π.Χ. έως τον 4ο-5ο αιώνα μ.Χ. Φορείς και ομιλητές της ήταν οι Φρύγες, λαός ειρηνικός, που γειτνίαζε αρχικά με τους Μακεδόνες και εγκαταστάθηκε στην ενδοχώρα της Μικράς Ασίας πιθανώς πριν από την έλευση της πρώτης προχριστιανικής χιλιετίας. Οι Φρύγες, που όπως τονίζει ο Ηρόδοτος ονομάζονταν Βρίγες πριν από τη μετακίνησή τους στη μικρασιατική χερσόνησο, ασχολούνταν κυρίως με το εμπόριο και τη γεωργία. Ακόμα, είχαν καλλιτεχνικές ανησυχίες και κατασκεύαζαν εξαίρετα υφαντά – κατά μία εκδοχή, η λέξη τάπης (χαλί), που απαντά και σε άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες, ήταν φρυγικής προέλευσης. Η Φρυγία –πρωτεύουσά της ήταν το Γόρδιον– γνώρισε την ύψιστη ακμή της τον 8ο-7ο αιώνα π.Χ. Επί της ηγεμονίας του Μίδα, του φημισμένου για τα πλούτη και τη σοφία του βασιλιά της Φρυγίας, οι Κιμμέριοι (λαός εγκατεστημένος αρχικά στη στέπα της Κριμαίας και στις περιοχές πέριξ της Αζοφικής Θάλασσας) κατέβαλαν τους Φρύγες και διέλυσαν το κράτος τους, γεγονός που επέφερε και την ουσιαστική αποδυ
Διαβάστε περισσότερα |