Η εξομολόγηση μιας...«Μαγεμένης Βασιλοπούλας» στο Ειδήσεις - Πολιτισμός
Ημερομηνία:
7/3/2015, 18:24 - Εμφανίσεις: 76
Î’Ïίσκεται μόνη πάνω στη σκηνή, καθηλωμÎνη σε μια αναπηÏική καÏÎκλα, εκφÏάζοντας συναισθήματα, σκÎψεις και όνειÏα κινώντας μόνο το πάνω μÎÏος του κοÏÎ¼Î¿Ï Ï„Î·Ï‚. Η Αθηνά Παππά είναι η «ΜαγεμÎνη ΒασιλοποÏλα» που ανεβαίνει για Ï„Ïεις ακόμα παÏαστάσεις στο ΊδÏυμα Κακογιάννης. Μιλά στο in.gr για το πώς είναι να τη σκηνοθετοÏν δÏο μαθητÎÏ‚ της, για την μοναξιά του σÏγχÏονου ανθÏώπου, για τις επιλογÎÏ‚ που καθοÏίζουν τη ζωή μας και για τα επόμενα σχÎδιά της.
ΔÏο μαθητÎÏ‚ σκηνοθετοÏν τη δασκάλα τους. Î ÏŽÏ‚ ήταν αυτή η εμπειÏία;
Η Ï€Ïόταση του Γ.Κυφωνίδη και Κ.Ρόδη ήÏθε την κατάλληλη στιγμή και ήταν Ï€Î¿Î»Ï ÏƒÏ…Î³ÎºÎ¹Î½Î·Ï„Î¹ÎºÎ®. Τα δÏο αυτά παιδιά υπήÏξαν μαθητÎÏ‚ μου και τα «Îβγαλα» στο θÎατÏο σε διαφοÏετικÎÏ‚ στιγμÎÏ‚ σε δουλειÎÏ‚ όπου είχα γÏάψει τα κείμενα και σκηνοθετοÏσα. Η εμπειÏία της αντιστÏοφής των Ïόλων από μόνη της Îχει Ï€Î¿Î»Ï ÎµÎ½Î´Î¹Î±Ï†ÎÏον. Οι μαθητÎÏ‚ γίνονται δημιουÏγοί γÏάφουν και σκηνοθετοÏν την δασκάλα. Δεν είναι και εÏκολο γιατί Îτσι κι αλλιώς οι Ïόλοι θα μποÏοÏσε να αλλάζουν σε Ï€Ïώτο επίπεδο αλλά πάντα υπάÏχει αυτή η σχÎση Î¼ÎµÏ„Î±Î¾Ï Ï„Î¿Ï…Ï‚. Για μÎνα ήταν και πιστεÏω και για τους ίδιους, μια συγκλονιστική εμπειÏία. Εγώ ÎÏ€Ïεπε με διακÏιτικότητα να αφήνομαι στις ιδÎες τους αλλά και να Ï€Ïοτείνω ιδÎες και αυτοί κάνοντας το ίδιο να μου ζητοÏν Ï€Ïάγματα. Όμως ταυτόχÏονα ήταν και εÏκολο και διασκεδαστικό γιατί ήταν σαν να δίνουν την διπλωματική τους αξιοποιώντας την δασκάλα τους γι' αυτό, πεÏιμÎνοντας την επιβÏάβευση. Οι Ï€Ïόβες κÏλησαν όμοÏφα και δουλÎψαμε σε πλήÏη συνεννόηση. ΠιστεÏω ότι το συγκεκÏιμÎνο είδος, ο μονόλογος, είναι από τα πιο δÏσκολα είδη γιατί ÏŒ,τι και να κάνει ο σκηνοθÎτης, ακόμα και αν είναι δάσκαλος- σκηνοθÎτης, το αποτÎλεσμα είναι στα χÎÏια του Î·Î¸Î¿Ï€Î¿Î¹Î¿Ï Ï€Î¿Ï… είναι μόνος του στην σκηνή και Ï€ÏÎπει να ζωντανÎψει τον ήÏωα και να φτάσει ή ακόμα και να ξεπεÏάσει τις Ï€Ïοσδοκίες των δημιουÏγών.
Πόσο δÏσκολο είναι να είστε 70 λεπτά μόνη σας πάνω στη σκηνή;
Ο μονόλογος είναι από τα πιο δÏσκολα είδη στο θÎατÏο. Πόσω μάλλον ο συγκεκÏιμÎνος που με θÎλει καθηλωμÎνη σε μια αναπηÏική καÏÎκλα. Γιατί η δυσκολία μεγαλώνει Ï€Ïοσπαθώντας να εκφÏάσεις τα συναισθήματα της ηÏωίδας κινώντας μόνο το πάνω μÎÏος του κοÏÎ¼Î¿Ï ÏƒÎ¿Ï… και να δίνεις τις εικόνες μÎσα από την αφήγηση Îτσι ώστε ο θεατής να μην βλÎπει μόνο αυτό που φαίνεται αλλά ανά πάσα ÏŽÏα και στιγμή να νιώσει ότι αυτή η γυναίκα πεÏπατάει, χοÏεÏει, κινείται με χάÏη πάνω στη σκηνή και να ξεχάσει εντελώς την αναπηÏία της, να οδηγήσει τους θεατÎÏ‚ μÎσα από την αφήγησή της στον δικό της κόσμο ακόμα και αν είναι Îνας φαντασιακός κόσμος. Ωστόσο αυτή η δυσκολία είναι το ζητοÏμενο. Πόσο πληκτικό θα ήταν να κάνουμε τους εαυτοÏÏ‚ μας! Αυτή η δυσκολία είναι το εÏÎθισμα και το στοίχημα για τον ηθοποιό. Στην Ï€ÏοκειμÎνη πεÏίπτωση η δυσκολία μεγάλωσε διότι η ηÏωίδα δεν είναι μόνο ανάπηÏη αλλά και μανιοκαταθλιπτική με ÏŒ,τι αυτό συνεπάγεται. ΈπÏεπε λοιπόν να παλÎψω και με την παÏαληÏηματική κατάσταση στην οποία είναι αυτή η γυναίκα και να μποÏÎσω να αποδώσω την ÎκÏηξη και την συνεχή αγωνία που Îχουν όσοι πάσχουν από αυτή την ασθÎνεια η οποία είναι ψυχική ασθÎνεια και όπως κάθε ψυχική ασθÎνεια Îχει μεγάλο «άλγος». Ο ψυχικός πόνος είναι ο μεγαλÏτεÏος πόνος που θα μποÏοÏσε να Îχει ο άνθÏωπος.
Ο τίτλος της παÏάστασης θυμίζει παÏαμÏθι. Το θÎμα του ÎÏγου, όμως, είναι κάτι εντελώς διαφοÏετικό. Ποια είναι τελικά η «ΜαγεμÎνη ΒασιλοποÏλα»;
Η «ΜαγεμÎνη ΒασιλοποÏλα» βασίζεται σε μια Ï€Ïαγματική ιστοÏία. Είναι η αφήγηση μιας ψυχωτικής πεÏσόνας η οποία αφηγείται την ζωή της με σαÏκασμό και αυτοσαÏκασμό, μετά από μια αποτυχημÎνη απόπειÏα αυτοχειÏίας. Η γυναίκα αυτή μπαινοβγαίνει στο Ï€Ïιν και το τώÏα, στο παÏελθόν και το παÏόν αποκαλÏπτοντας στοιχεία του χαÏακτήÏα της τα οποία δεν γνωÏίζουμε αν είναι αληθινά ή αν υπάγονται στην σφαίÏα του Ï†Î±Î½Ï„Î±ÏƒÎ¹Î±ÎºÎ¿Ï ÎºÏŒÏƒÎ¼Î¿Ï… της. Όλα μποÏοÏν να συμβοÏν και να συνδυαστοÏν στην παÏαληÏηματική κατάσταση που είναι το συγκεκÏιμÎνο Ï€Ïόσωπο, ο χαÏακτήÏας αυτής της γυναίκας στην σκηνή. Λόγω της ψυχοπαθητικής της πεÏσόνας, συνδÎει μνήμες με Ï€Ïοκαταλήψεις, το χθες και το σήμεÏα με την ευκολία που μόνο μια άÏÏωστη ψυχή θα μποÏοÏσε να κάνει όταν είναι σε κομφοÏζιο.
Η μοναξιά είναι το κεντÏικό θÎμα της παÏάστασης. Πόσο μόνος είναι ο σÏγχÏονος άνθÏωπος;
Η γυναίκα αυτή βιώνει την μοναξιά Ï€Î¿Î»Ï Ï€Î¹Î¿ Îντονα από ÏŒ,τι Îνας φυσιολογικός άνθÏωπος! Δεν Îχει επιλÎξει να είναι μόνη. ΜÎνει μόνη κατ' ανάγκην. Στην ουσία πάνα ήταν μόνη, Îνιωθε μόνη ακόμα και μÎσα στην οικογÎνειά της, ακόμα και μÎσα σε Ï€Î¿Î»Ï ÎºÏŒÏƒÎ¼Î¿. Αυτή η θλίψη που Îνιωθε που στην συνÎχεια Îγινε κατάθλιψη και οι συναισθηματικÎÏ‚ διακυμάνσεις της από την μεγάλη θλίψη σε μεγάλη χαÏά, ευφοÏία την οδήγησαν στην μανιοκατάθλιψη. Η Ï€Ïοσωπικότητα αυτής της γυναίκας είναι εκχεÏσωμÎνη μιας και είναι μια ψυχωτική γυναίκα όπου το ασυνείδητο υπεÏτεÏεί του συνειδητοÏ. Είναι γνωστό ότι στην ψÏχωση το εκείνο (το ασυνείδητο) επικÏατεί στο εγώ (συνειδητό) και αυτό οδηγεί σε μια αφηγηματική ονειÏική σημειολογία. Λόγω των κοινωνικοπολιτικών συνθηκών ο σÏγχÏονος άνθÏωπος σήμεÏα βιώνει την μοναξιά Ï€Î¿Î»Ï Ï€Î¹Î¿ Îντονα. Οι οικονομικÎÏ‚ δυσκολίες που ιδιαίτεÏα τα τελευταία χÏόνια μαστίζουν την χώÏα μας διώχνει τον άνθÏωπο από τα κοινά. ΧωÏίς χÏήματα δεν θα μποÏοÏσε να κοινωνικοποιηθεί εÏκολα, δεν θα μποÏοÏσε να Îχει μια ποιοτική ζωή, ή μια Ï€Ïοσωπική ζωή Îτσι όπως θÎλει να Îχει και Îτσι όπως θα μποÏοÏσε να Îχει κάτω από φυσιολογικÎÏ‚ συνθήκες, το άγχος για την οικονομική δυσπÏαγία τον κυÏιεÏει, η ελπίδα τον εγκαταλείπει και βλÎπει ότι δεν υπάÏχουν Ï€ÏοοπτικÎÏ‚ καθώς η ανεÏγία μεγαλώνει κάθε μÎÏα και πιο Ï€Î¿Î»Ï Î¼Îµ αποτÎλεσμα να κλείνεται στον εαυτό του. Îιώθει μόνος. Η μοναξιά αυτή θα μποÏοÏσε να οδηγήσει τον άνθÏωπο σε Ï€Ïάξεις μοιÏαίες. Όλοι οι άνθÏωποι από την φÏση μας θÎλουμε κάποιο χÎÏι να πιάσουμε στις δÏσκολες στιγμÎÏ‚ μας, κάπου να ακουμπήσουμε, σε κάποιον να μιλήσουμε. ΧÏειαζόμαστε αγάπη. Μόνο μÎσω αυτής μποÏοÏμε να τα καταφÎÏουμε και να μην πεÏάσουμε «απÎναντι».
Η ηÏωίδα του ÎÏγου αναÏωτιÎται πολλÎÏ‚ φοÏÎÏ‚ γιατί συνÎβησαν κάποια Ï€Ïάγματα στη ζωή της. Εσείς μπαίνετε στη διαδικασία να το σκεφτείτε αυτό; ΠιστεÏετε ότι η ζωή μας είναι οι επιλογÎÏ‚ μας;
Σαφώς και πιστεÏω ότι η ζωή μας είναι οι επιλογÎÏ‚ μας και δεν ευθÏνεται κανείς άλλος παÏά μόνο ο εαυτός μας. Είναι Ï€Î¿Î»Ï ÎµÏκολο όταν κάτι δεν πάει καλά να Ï€ÏοσπαθοÏμε να Ïίξουμε τις ευθÏνες στους άλλους ή σστην κακή μας Ï„Ïχη ή στην μοίÏα μας. Το θÎμα είναι να συνειδητοποιήσουμε ότι για ÏŒ,τι μας συμβαίνει υπεÏθυνοι είμαστε μόνον εμείς και κανείς άλλος. Είμαστε ο χαÏακτήÏας μας.
Ποια είναι τα επόμενα σχÎδιά σας Îπειτα από την «ΜαγεμÎνη ΒασιλοποÏλα»;
Î Ïοετοιμάζομαι για μια παÏάσταση σε ÎÏγο του Θεοδόση ΠελεγÏίνη, Ï€Ïώην Ï€ÏÏτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών, σε σκηνοθεσία ΓιώÏγου Μανιώτη στο ΊδÏυμα Μ. Κακογιάννης μετά το Πάσχα και την εÏχόμενη σαιζόν θα σκηνοθετήσω Îνα δικό μου ÎÏγο.
«ΜαγεμÎνη ΒασιλοποÏλα» στο ΊδÏυμα Κακογιάννης
ΠαÏαστάσεις 9, 10, 11 ΜαÏτίου
ÎÏα ÎναÏξης: 21.30
Κική ΜαÏγαÏίτη
|
|
|