Μίκης Θεοδωράκης: «Είμαστε ατίθασος λαός με υπερηφάνεια»
Ημερομηνία:
11/3/2015, 20:15 - Εμφανίσεις: 88
Στην υπεÏηφάνεια του ÎµÎ»Î»Î·Î½Î¹ÎºÎ¿Ï Î»Î±Î¿Ï, στις κÏίσιμες καμπÎÏ‚ της ζωής του, αλλά και στις μελανÎÏ‚ στιγμÎÏ‚ της εξοÏίας στη ΜακÏόνησο, αναφÎÏθηκε ο Μίκης ΘεοδωÏάκης σε συνÎντευξη ΤÏπου που Îδωσε, με αφοÏμή «Το Ï„ÏαγοÏδι του νεκÏÎ¿Ï Î±Î´ÎµÎ»Ï†Î¿Ï». Η παÏάσταση ανεβαίνει από 18 ΜαÏτίου στο θÎατÏο Badminton.
«Είμαστε ατίθασος λαός και αυτό φάνηκε από τη στάση του ΒαÏουφάκη Ï€Ïος τον Îτάισελμπλουμ», δήλωσε ο μουσικοσυνθÎτης ο οποίος αÏνήθηκε να σχολιάσει την ποÏεία των διαπÏαγματεÏσεων και την πολιτική της κυβÎÏνησης ΣΥΡΙΖΑ.
ΙδιαίτεÏη, όμως, μνεία Îκανε στην υπεÏηφάνεια του ÎµÎ»Î»Î·Î½Î¹ÎºÎ¿Ï Î»Î±Î¿Ï, που υπάÏχει «παÏόλο που δεν Îχουμε χÏήματα».
»Είμαστε μια γενιά των οÏθίων, είμαι από τη γενιά των οÏθίων», τόνισε ο Μίκης ΘεοδωÏάκης, και μιλώντας για την ελληνική μουσική υπογÏάμμισε:
«Είμαστε ανώτεÏοι από τους ΕυÏωπαίους. Ο λαός μας Îχει μεγάλο μουσικό πλοÏτο». Δίνοντας Îμφαση στην αξία της μουσικής ο κ.ΘεοδωÏάκης «όÏισε» την «πÏαγματική σκλαβιά ως σκλαβιά πολιτισμική».
Με χιοÏÎ¼Î¿Ï Î±Î½Î±Ïωτήθηκε, δε, «πώς είναι δυνατόν να είμαι 90 χÏονών ζωντανός», ενώ δήλωσε «αδυσώπητος μεν, ευπαθής δε».
Ο μουσικοσυνθÎτης δεν παÏÎλειψε να αναφεÏθεί και στις αναμνήσεις από την εξοÏία του στη ΜακÏόνησο. «Έκαναν τους ανθÏώπους σκουπίδια... όταν με χτυποÏσαν Îβγαζα τόσο αίμα που νόμιζαν ότι Ï€Îθανα», ανÎφεÏε επί του θÎματος, αν και δήλωσε ότι του άÏεσε «ο ήχος της μάχης».
»Με Îσωσε η μουσική μου, η κÏητική γενιά μου», δήλωσε ο κ. ΘεοδωÏάκης που για άλλη φοÏά μίλησε για το κομμουνιστικό παÏελθόν του, και είπε: «Ήμουν κομμουνιστής ως το κόκαλο»
Μαζί με τις εμπειÏίες του στη ΜακÏόνησο, μίλησε και για τα χÏόνια της διαμονής του στο ΠαÏίσι. Εκεί που δημιοÏÏγησε τα πεÏισσότεÏα Ï„ÏαγοÏδια του «με τη νοσταλγία της Ελλάδας».
ΑναφÎÏθηκε, δε, στις δυσκολίες που γνώÏισε. «Έμενα σε Îνα αχοÏÏι, οι Γάλλοι δεν μου Îδιναν δουλειά», επισήμανε χαÏακτηÏιστικά.
Όταν, όμως, μÎσα από τη μουσική γνώÏισε την αÏιστοκÏατία, αναÏωτήθηκε: «τι γυÏεÏω εγώ εδώ;».O Mίκης ΘεοδωÏάκης, όπως σημειώνει βίωσε τη φτώχεια. «ΓνώÏισα τον ελληνικό λαό, Îζησα εξόÏιστος», ανÎφεÏε επί του θÎματος.
Κάνοντας μια αναδÏομή στην ιστοÏία, υπογÏάμμισε την Μάχη του ΣτάλινγκÏαντ, ως «τη μεγαλÏτεÏη καμπή της ανθÏωπότητας», ενώ μίλησε και για «δÏσκολη συμβίωση με ΓεÏμανοÏς», με «ζωώδεις συμπεÏιφοÏÎς».
Τα παιδικά χÏόνια και ο Μάνος Χατζηδάκις
Ο Μίκης ΘεοδωÏάκης αναφÎÏθηκε και στα παιδικά του χÏόνια, τότε που επιθυμοÏσε να γίνει αÏχιτÎκτονας, αλλά όπως επισημαίνει: «Όταν άκουσα τον Μπετόβεν, αÏÏώστησα, άλλαξαν όλα, μου φάνηκε διαφοÏετικός ο κόσμος».
Με πατÎÏα υπάλληλο στη ÎομαÏχία, αναγκαζόταν να ξεÏιζώνεται κάθε φοÏά που άλλαζε η κυβÎÏνηση, ενώ θυμάται τη θÏησκευόμενη γιαγιά του και την Îφεσή του στη μουσική. «Ήμουν άÏιστος στα μαθηματικά, αλλά καθόμουν και διάβαζα μουσική, ανακάλυπτα μόνος μου τα μυστικά της».
ΠαÏάλληλα, αφιÎÏωσε Îνα μÎÏος της ομιλίας του και στον Μάνο Χατζηδάκι. «Η επίδÏαση του Μάνου πάνω μου ήταν καταλυτική», ανÎφεÏε επί του θÎματος, ενώ μίλησε και για τη «συνωμοσία» και την απομάκÏυνση που δÎχτηκε από το οικογενειακό πεÏιβάλλον του μουσικοσυνθÎτη λίγο Ï€Ïιν φÏγει από τη ζωή.
«Ήθελα να τον δω Îστω και πεθαμÎνο. Είδα τον Μάνο σε Îνα Ï„ÏαπÎζι με το στόμα και τα μάτια ανοιχτά. Είπα να του κλείσουν το στόμα, τα μάτια του όμως ήταν σαν ζωντανά όταν με κοιτοÏσαν. Του είπα καλή αντάμωση και Îφυγα».
Η παÏάσταση «Το Ï„ÏαγοÏδι του νεκÏÎ¿Ï Î±Î´ÎµÎ»Ï†Î¿Ï»
Στο πλαίσιο του αφιεÏώματος για τα 90 χÏόνια του Μίκη ΘεοδωÏάκη, ανεβαίνει μÎχÏι τις 5 ΑπÏιλίου στο θÎατÏο Badminton, «Το ΤÏαγοÏδι του ÎεκÏÎ¿Ï Î‘Î´ÎµÎ»Ï†Î¿Ï», σε σκηνοθεσία Θανάση ΠαπαγεωÏγίου.
Το Ï„ÏαγοÏδι γÏάφτηκε το 1961, αποτελεί Îνα από τα κοÏυφαία του Μίκη ΘεοδωÏάκη και μια λαϊκή Ï„Ïαγωδία εμπνευσμÎνη από τον ΕμφÏλιο.
Όπως δήλωσε ο μουσικοσυνθÎτης, στο ÎÏγο «δεν δοξάζομαι εγώ». Υμνεί την ανθÏώπινη αξιοπÏÎπεια και τη σημασία της εθνικής ομοψυχίας.
Ελισάβετ ΣταμοποÏλου
|
|
|