Τα παιδιά συνήθως αρχίζουν να λένε ψέματα ήδη από την προσχολική ηλικία, δηλαδή μεταξύ δύο και τεσσάρων χρόνων. Αυτές οι σκόπιμες απόπειρές τους να παραπλανήσουν τους άλλους, είναι φυσικό να προκαλούν ανησυχία στους γονείς για το πώς θα εξελιχθούν ως προσωπικότητες.
Αλλά από αναπτυξιακή πλευρά, το να λέει ψέματα το παιδί αποτελεί μια πρώτη ένδειξη ότι έχει αναπτύξει επίγνωση ότι οι άλλοι άνθρωποι γύρω του έχουν διαφορετικές επιθυμίες, συναισθήματα και πεποιθήσεις από το ίδιο.
Όταν λοιπόν ένα παιδί λέει «Ο μπαμπάς δήλωσε ότι μπορώ να φάω παγωτό», χρησιμοποιεί την επίγνωση που έχει για τον πατέρα του για να διασπείρει μια εσφαλμένη άποψη.
Κι ενώ το ψέμα δεν είναι κοινωνικά αποδεκτό, η ικανότητα να γνωρίζουμε τις σκέφτονται και πως αισθάνονται οι άλλοι είναι μια πολύτιμη κοινωνική δεξιότητα. Σχετίζεται με την ενσυναίσθηση, τη συνεργασία και τη φροντίδα των άλλων όταν είναι αναστατωμένοι.
Το «ψεύδεσθαι» αλλάζει με την ηλικία
Τα πρώτα ψέματα των μικρών παιδιών είναι συνήθως περισσότερο κωμικά παρά αποτελεσματικά, αφού ξέρουν ότι μπορούν να εξαπατήσουν τους άλλους αλλά δεν έχουν αναπτύξει τον τρόπο να το κάνουν σωστά.
Έτσι την ηλικία των οκτώ χρόνων, τα παιδιά αυτο-αποκαλύπτονται συνήθως όταν λένε ένα ψέμα. Σε μια
μελέτη
, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο International Journal of Behavioral Development, ζητήθηκε από μια ομάδα παιδιών 3-7 χρόνων να διαλέξουν ένα παιχνίδι που βρισκόταν κρυμμένο πίσω τους. Σχεδόν όλα το έκαναν και επίσης σχεδόν όλα αργότερα είπαν ψέματα γι’ αυτό. Αλλά κάποια είχαν πρόβλημα να εμμείνουν στο ψέμα. Εκείνα που είχαν πει ψέματα και ήταν 3-7 χρόνων είχαν καταφέρει να μείνουν ατάραχα αλλά στη συνέχεια προδόθηκαν αποκαλύπτοντας το όνομα του παιχνιδιού. Όσα ήταν 6-7 χρόνων είχαν μερικοί επιτυχία, με τα μισά να προσποιούνται άγνοια και τα άλλα μισά να αποκαλύπτουν κατά λάθος το όνομα του παιχνιδιού.
Καθώς όμως τα παιδιά μεγάλωναν και αν...
Πηγή/Περισσότερα: in.gr


































