Ως γνωστόν, ομόÏÏιζες ονομάζονται οι λÎξεις που Îχουν την ίδια Ïίζα. Οι λÎξεις αυτÎÏ‚ θα μποÏοÏσε να Îχουν παÏεμφεÏή ή και διαφοÏετική σημασία.
ΑντιπÏοσωπευτικό δείγμα ομόÏÏιζων λÎξεων με διαφοÏετικό σημασιολογικό πεÏιεχόμενο αποτελοÏν τα Ïήματα
απεκδÏομαι
και
αποδÏομαι
, που σπανίως χÏησιμοποιοÏνται με τον ενδεδειγμÎνο Ï„Ïόπο τόσο από ομιλητÎÏ‚ όσο και από συντάκτες κειμÎνων κάθε είδους.
Το Ïήμα
απεκδÏομαι
(από + εκ + δÏομαι) Îχει, όπως και στην αÏχαία ελληνική γλώσσα, την
κυÏιολεκτική σημασία
Ï„Î¿Ï Î³Î´Ïνομαι ή ξεντÏνομαι, αφαιÏÏŽ την ενδυμασία μου. Î ÎÏαν αυτής, το απεκδÏομαι Îχει στη νÎα ελληνική γλώσσα και τη
μεταφοÏική Îννοια
Ï„Î¿Ï Î±Ï€Î±Î»Î»Î¬ÏƒÏƒÏ‰ τον εαυτό μου από κάτι, αÏνοÏμαι ή αποποιοÏμαι κάτι.
Όσον αφοÏά τη σÏνταξή του, το απεκδÏομαι δÎχεται αντικείμενο
σε αιτιατική
και
όχι σε γενική
, όπως πιστεÏουν εσφαλμÎνα οι πεÏισσότεÏοι απ’ όσους κάνουν χÏήση του στο γÏαπτό ή τον Ï€ÏοφοÏικό λόγο (απεκδÏομαι κάθε/πάσης ευθÏνης κ.Ï„.ÏŒ.).
ΑκολουθοÏν παÏαδείγματα οÏθής χÏήσης του Ïήματος απεκδÏομαι:
«Είναι Ï€Ïος τιμήν του ότι σε μια ιδιαίτεÏα δÏσκολη συγκυÏία δεν απεκδÏθηκε οÏτε κατ’ ελάχιστον τις ευθÏνες του για την οικονομική κατάσταση της επιχείÏησης», «ΠαÏά τα πεÏί του αντιθÎτου θÏυλοÏμενα, φάνηκε αποφασισμÎνος να απεκδυθεί την εξουσία του, εφόσον βεβαίως επιτευχθεί Ï€ÏοηγουμÎνως μια συμφωνία Î¼ÎµÏ„Î±Î¾Ï Ï„Ï‰Î½ αντιμαχόμενων πλευÏών», «ΑÏκετÎÏ‚ φοÏÎÏ‚ απεκδÏεται σκοπίμως το Ïόλο του πατÎÏα, για να παίξει το Ïόλο του συνομηλίκου, του φίλου».
Το Ïήμα
αποδÏομαι
(από + δÏομαι), από την άλλη πλευÏά, είχε στην αÏχαία ελληνική γλώσσα τη σημασία Ï„Î¿Ï Î²Î³Î¬Î¶Ï‰ τα ÏοÏχα μου ή απογυμνώνομαι.
Όμως, στη νÎα ελληνική γλώσσα σημαίνει κάτι εντελώς διαφοÏετικό: αÏχίζω μια δÏσκολη Ï€Ïοσπάθεια, μια δÏαστηÏιότητα, Îναν αγώνα κ.λπ., αφιεÏώνομαι με πάθος σε κάτι, αγωνίζομαι με όλες μου τις δυνάμεις για κάτι.
Τα παÏαδείγματα που ακολουθο...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr