Περί καλών και κακών συναναστροφών…

Οι άνθρωποι, ως φύσει κοινωνικά όντα, συμβιώνουν, επικοινωνούν, συγκαταλέγονται σε μικρότερες ή μεγαλύτερες ομάδες και δημιουργούν αυτό που ονομάζουμε, με την ευρύτερη έννοια του όρου, ανθρώπινο πολιτισμό.

Ασφαλώς, οι κάθε λογής δεσμοί, σχέσεις και επαφές που αναπτύσσονται μεταξύ ατόμων, ομάδων ή οργανωμένων συνόλων ανά την υφήλιο δεν έχουν τον ίδιον προσανατολισμό, τα ίδια χαρακτηριστικά, την ίδια ποιότητα ήθους.

Σε ό,τι αφορά ακριβώς τις ποικίλες και διαφορετικές αυτές ανθρώπινες σχέσεις, η νέα ελληνική γλώσσα, όπως συμβαίνει κατά κανόνα, διαθέτει μια μεγάλη γκάμα εκφραστικών μέσων, που δίνουν τη δυνατότητα στους χρήστες της να χρωματίσουν το λόγο τους με τον επιθυμητό κατά περίπτωση τρόπο.

Κατά κοινή παραδοχή, οι λέξεις που χρησιμοποιούνται περισσότερο προς τούτο είναι το ρήμα
συναναστρέφομαι
και το ουσιαστικό
συναναστροφή
.

Το αποθετικό ρήμα
συναναστρέφομαι
—συντάσσεται με αιτιατική και δεν ακολουθείται από την πρόθεση
με
, όπως κακώς πιστεύουν πολλοί— έχει την έννοια τού ανήκω στον ίδιον κύκλο με κάποιον, επικοινωνώ με αυτόν και περνώ αρκετό χρόνο μαζί του, τον συναντώ συχνά, τον κάνω παρέα.

Το ουσιαστικό
συναναστροφή
δηλώνει την παρέα ή τη συντροφιά, τη συχνή επαφή με κάποιον, τις φιλικές σχέσεις που αναπτύσσονται ανάμεσα στους ανθρώπους, συνεκδοχικώς δε τη συγκέντρωση ή συνάθροιση ατόμων που συνδέονται με φιλικούς δεσμούς, τον κύκλο ανθρώπων που διατηρούν φιλικές σχέσεις.

Έτσι, κάνουμε λόγο για καλές ή κακές συναναστροφές (καλές ή κακές παρέες), για ανθρώπους που γνωρίστηκαν σε φιλική συναναστροφή (σε φιλική συντροφιά) κ.τ.ό.

Παραπλήσιο σημασιολογικό περιεχόμενο με το συναναστρέφομαι έχει το ρήμα
συγχρωτίζομαι
.

Το αποθετικό αυτό ρήμα —είναι αμετάβατο και ακολουθείται από την πρόθεση
με
— σημαίνει έχω ή αποκτώ συχνή και στενή επαφή με κάποιον:

Στη διάρκεια της στρατιωτ...

Πηγή/Περισσότερα: in.gr

Μείνετε σε επαφή μαζί μας:
Κάντε like κι ακολουθήστε τη σελίδα μας στο Facebook
Στο Twitter: Follow